De geneeskrachtige werking van honing
Honing bevat vitaminen, mineralen en enzymen. Al in het oude Egypte was honing een belangrijk basisbestanddeel van veel medicijnen. Medici stellen hoge eisen aan de kwaliteit van de honing. Ze mag niet verhit zijn geweest en geen resten van bestrijdingsmiddelen bevatten. Een duidelijke keuze voor biologische honing.
Biologische bijenteelt en verwerking van honing voldoen aan een
aantal normen:
1. De bijen verzamelen hun nectar in de ongerepte natuur,
minimaal zeven kilometer van industrie of verkeer;
2. de behandeling van de bijenvolken is gericht op het voorkomen
van ziekte. Bijenziekte wordt op natuurlijke wijze bestreden,
bijvoorbeeld met etherische oliën;
3. de bijen overwinteren op eigen honing en krijgen geen
geraffineerde suiker als bijvoeding;
4. de bijenkasten bestaan uit natuurlijke materialen en de raten
uitsluitend uit bijenwas.
Zonder insecten worden groenten en fruit een slappe hap. De
insectenwereld neemt in de natuur en op de boerderij namelijk
een bijzondere plaats in. Insecten bemiddelen in de processen
die zogenaamde ‘vormkrachten’ bij het plantenleven brengen. Deze
krachten geven planten vorm, maken ze gezonder en steviger en
stellen ze in staat om mens en dier volwaardig te voeden.
Gezonde planten beschermen zichzelf tegen aantasting door
schimmels of insecten.
Als we beseffen welke processen insecten, en vooral bijen, in de
natuur en in de landbouw verzorgen, begrijpen we misschien welke
ramp zich momenteel voltrekt. Vanuit denken en werken gericht op
kwantiteit in plaats van kwaliteit, worden insecten in de
industriële landbouw zwaar besteden met gif en resistente
rassen. In de bijenhouderij decimeerde, door gebrek aan
bloeiende planten, contact met landbouwgif en winstbejag van
mensen, het aantal imkers, en daarmee het aantal bijenvolken,
tot minder dan 10%. Van deze 10% volken wordt nog eens 90%
onnatuurlijk en met gif behandeld, waardoor ze ziek zijn en maar
nauwelijks kunnen overleven. Afgelopen winter is bijvoorbeeld
Duitsland 90% van de bijenvolken overleden. Honing wordt zo
steeds meer een schaars en luxe product.
Dat de bijen sterven is vreselijk, maar niet het echte probleem.
Het probleem is dat de vormkrachten hiermee steeds minder
toegang hebben tot de plantenwereld.
Daarmee kan het plantenleven steeds minder stevig in de vorm
zijn en minder voedingswaarde en geneeskracht voor mens en dier
ontwikkelen. Wanneer deze ontwikkeling zich ongewijzigd
voortzet, zal uiteindelijk de gezondheid van mens den dier net
zo dramatisch afnemen als dat nu bij de bijen het geval is. Hoog
tijd om de strijd tegen insecten te staken en het tij te keren.
Bijvoorbeeld door te kiezen voor biologische en
biologisch-dynamische landbouw.
Bron: Odin nieuws 14e jaargang, nummer 10